Европа би можела да интегрира дополнителни 25 GW ветерни и соларни капацитети без изградба на нов мрежен капацитет, преку заедничко користење на постојните приклучоци на хидроелектраните, покажува анализа на енергетскиот тинк-тенк Ember, објавена од Euronews.
Решението се заснова на хибридизација, односно поврзување на различни производствени технологии, како хидроенергија, соларна енергија, ветер и батериско складирање, зад една заедничка точка за приклучување кон електроенергетската мрежа.
На тој начин, новите ветерни и соларни електрани можат побрзо да бидат ставени во функција, додека постојната мрежна инфраструктура се користи поефикасно.
Повеќе од 120 GW проекти се соочуваат со мрежни ограничувања
Европската електроенергетска мрежа сè потешко го следи брзиот развој на обновливите извори. Таа првично била изградена за централизиран систем, во кој производството главно се обезбедувало од големи термоелектрани на јаглен.
Според претходните процени на Ember, повеќе од 120 GW планирани проекти за обновлива енергија се изложени на ризик поради тесните грла и недоволниот капацитет на мрежата.
Ограничувањата не ги погодуваат само новите проекти. Во одредени периоди се намалува и производството на постојните ветерни и соларни електрани, бидејќи мрежата не може да ја прифати целата произведена електрична енергија.
Истовремено, производството од сонце и ветер зависи од временските услови и не секогаш се совпаѓа со движењето на побарувачката. Поради тоа, дел од расположливата чиста енергија останува неискористен.
Хидроелектраните како основа за хибридни проекти
Ember оценува дека хидроелектраните се особено погодни за хибридизација, бидејќи нивниот приклучен капацитет во голем дел од денот не е целосно искористен.
Хидроелектраните можат брзо да го приспособуваат производството според потребите на системот. Кога производството од сонце и ветер е високо, тие можат да работат со помала моќност. Производството од вода потоа може да се зголеми во утринските и вечерните часови, кога побарувачката за електрична енергија е повисока.
Со приклучување соларна или ветерна електрана на истата мрежна точка, различните извори го делат расположливиот капацитет, без да го надминат максимално дозволениот излез кон мрежата.
Според Ember, ваквиот пристап во просек може двојно да ја зголеми искористеноста на постојната приклучна инфраструктура.
Седум земји можат да интегрираат дополнителни 25 GW
Анализата ги опфаќа Австрија, Бугарија, Франција, Италија, Португалија, Романија и Шпанија – земји со значителни хидроенергетски капацитети.
Во овие седум држави, преку хибридизација би можеле да се интегрираат 25 GW нови ветерни и соларни електрани без потреба од дополнително зголемување на мрежниот капацитет.
Овој потенцијал одговара на околу 18% од новите обновливи капацитети што се очекува да бидат изградени во анализираните земји до 2030 година.
Тоа не значи дека проектите не бараат никакви инвестиции или технички интервенции. Клучната предност е што за нивното приклучување не би било потребно претходно да се изгради дополнителен преносен капацитет, што вообичаено бара значително повеќе време.
Регулативата останува главната пречка
Иако техничкото решение веќе е достапно, неговата примена зависи од националните правила за приклучување и управување со електроенергетската мрежа.
Од седумте анализирани земји, само Португалија и Шпанија имаат посебни правила за хибридни енергетски проекти. Во другите држави сè уште нема доволно јасни регулаторни рамки.
Ember повикува на воведување национално законодавство за ваквите проекти и нивно побрзо разгледување во постапките за приклучување. Со тоа, дел од новите капацитети би можеле да бидат реализирани без да се чека завршувањето на долгорочните инвестиции во проширување на мрежата.
Хибридизацијата не ја заменува потребата од нови далекуводи, батериски системи и модернизација на европската електроенергетска инфраструктура. Но, таа нуди непосреден начин подобро да се искористи мрежата што веќе постои и да се намали бројот на обновливи проекти заглавени во редиците за приклучување.
ECI

